جاده های خیس

آه,دلتنگی هایم ... بانیان شعر های من

باز هم با من,

تنها با این تفاوت که امروز

یک قدم جلو تر از من راه می روند!

جاددهای خیس سر سبز

مرا به این نقطه از زمین قفل کرده اند

باران می بارد

و تنهائیم زیر باران قد می کشد,

و عابران کوی شهر

این علامت های سوال !!!!

آه ای انسانهای بیگانه

آنقدر بوی درد می دهم

که دگر بوی گل های عاشق را نمی فهمم

و اعتراض هایم که به دیوار می خورند